Kayıp Rıhtım, Demir Yumruk Temalı Aylık Öykü Seçkisi
“Sanırım çok aceleleri var.” diye seslendi gür bir çocuk sesi, “Peki neyi arıyorlar?”
“Bunu makinist bile bilmiyor.”
“O anda parlak ışıklı başka bir ekspres tren ters yöne doğru hızla geçer. İşaretçi şaşırır ve Demir Yumruk’la konuşmaya devam eder.”
İri oğlan, öğretmeninin sözlerini bitirmesini bekledi ve karşısında oturan küçük sarışın oğlana dönüp bir anlık duraksamadan sonra repliklere devam etti. Artık perdenin sonu yaklaşmıştır ve herkes finali beklemektedir.
“Peki, trenin üstüne neden beyaz bir güvercin işlenmiş, Demir Yumruk?”
“Çünkü kumru, onların son umutları…”
Daha tiyatro bitmemişti, son sözü Demir Yumruk’un söylemesi gerekiyordu.
Demir Yumruk, elinde tahtadan kılıcıyla sahneye yaklaştı.
Bir an duraksadı ve öğretmenine baktı. Gözleri buluştu, güven verici gülümsemesiyle ona bakıyordu; gözleri dolu doluydu.
Sonra bakışlarını izleyenlere yöneltti. Ve hüzünlü bir sesle onlara seslendi.
“Beyaz bir güvercin gönderiyorum size çünkü onun kanatlarında mutluluk, yüreğinde sevgi, kar beyaz tüylerinde dostluk var…”
“Patlamanın gerçekleşmesine son 12 saat…”
